Ca|put mor|tu|um 〈n.; – –; unz.; Chem.〉 beim Glühen von Eisen–III–Sulfat entstehendes, braunrotes Eisen–III–Oxid, zum Polieren von Glas u. Metallen u. als Malerfarbe verwendet; Sy Kolkothar [lat., ”toter Kopf“]
C
Caput mortuum
WahrigBDW PlusExklusiv für Abonnenten
Quelle: Wahrig Wissenschaftslexikon
